هوس سفره خانه ای دیگر
کوچه های پر شیب دیگر
خطری دیگر
هوس قماری دیگر

همش دارم فکر میکنم چطور شد که به اینجا رسیدم؟
چطوری اینقدر تنها شدم؟
چطور از این شهر و محله سر در اووردم؟
چرا با این جور آدمها سر و کار دارم؟
چطور شد که زندگیم یه هویی از این رو به اون رو شد؟
چرا تو سن 28 سالگی احساس میکنم تنهاترین ادم رو زمینم و هیچ کس از چیزی که تو ذهنم میگذره خبر نداره؟
آیا همیشه اینطوری بودم؟
بودم؟
یادم نمیاد
باور کن یادم نیست که چی بودم

از فیکسبل بودن خودمان بسیار لذت میبریم
اینکه همیشه ما هستیم و حوضمان احساس خوبی دارد
که حسی شبیه به درد خوشایند