موضوعی که اینجا مطرح میشه .. در این برهه از زمان (برهه رو درست نوشتم؟)
اینه که :
من همیشه معتقد بودم و گفتم که آدما همیشه پشت قضایا قرار میگیرن ...
در زمانهای مختلف جای همیدگه قرار میگیرن ...
اگر امروز تو برنده هستی و طرف بازنده و یا غیر برنده ...
یه روزی تو جای اون خواهی بود و خواهی فهمید که اون چه احساسی داشته و اون هم یه زمانی جای تو قرار خواهد گرفت
حالا .... چیزی که جالب اینه که آدمها در شرایط مشابه عکس العمل های مشابه نشون میدن ...
مثلا برنده ها همیشه خوشحال و بی توجه هستند ... حتی اگه بازنده بودن رو تجربه کرده باشن
منتظرها ... همیشه منتظر میمونن .... و یادشون نمیمونه که این آخرین بار نخواهد بود ...
خلاصه که همه همیشه دکمه ریست رو میزننو هیچ کدوم رو روی رام نگه نمیدارن ....
همه چیز دوباره بوت میشه و میاد بالا ...
من دیشب به این مسئله توجه کردم ... این که تو همیشه منتظر میموندی .... تا من بیام و برم و تو باز برگردی
که این پروسه واسه تو چقدر عذاب آور بده یا نبوده .... اینکه تو توی مدت انتظارت چی کار می کردی ... که از روی تعداد میس کال ها میشه فهمید ....
حالا سئوال اینه که آیا منم همین کار رو میکنم؟
میخوای تماشا کنی؟
خب پس ... پاهای خوشگلت رو بنداز رو هم ... تکیه بده به کاناپه و یه فنجون کافی بگیر دستت و .....
watch me ....