فرزندان شما در حقیقت فرزندان شما نیستند
آنها دختران و پسران زندگی اند در سودای خویش
آنها از کوجه وجود شما میگذرند اما به شما تعلق ندارند.
عشق خود را به آنها نثار کنید اما اندیشه هایتان را برای خود نگه دارید
زیرا که آنان را نیز برای خود اندیشه ای دیگر است
جسم آنها را در خانه خود مسکن دهید اما روح آنها را آزاد بگذارید
زیرا روح آنان در خانه فردا زیست خواهد کرد که شما حتی در رویا هم نمیتوانید به دیدن آن بروید
ممکن است تلاش کنید شبیه به آنان باشید اما مکوشید آنان را مانند خود بار بیاورید.
زیرا زمان به عقب باز نخواهد گشت و با دیروز درنگ نخواهد کرد.