روباه گفت: - تو اگر دوست می‌خوای خب منو اهلی کن!
شهريار کوچولو پرسيد: -راهش چیه؟
روباه جواب داد: -آها! بايد خيلی خيلی حوصله کنی. اولش يک خرده دورتر از من می‌گيری اين جوری میون علفا می‌شينی. من زير چشمی نگات می‌کنم و تو لام‌تاکام هيچی نمی‌گی، چون تقصير همه‌ی سؤِتفاهم‌ها زير سر زبونه. عوضش می‌توانی هر روز يک خرده نزديک‌تر بنشينی.